Wist je dat.....

WIST JE DAT...

• - De kinderen als ze klaar zijn met studeren gewoon op hun boeken in slaap vallen;
• - Dat komt omdat ze van 5.30 tot 23.00 uur in touw zijn;
• - We dit wederom met Father Dominic zullen bespreken;
• - Pramila gaat trouwen!
• - Ze haar aanstaande echtgenoot zelfs in het bijzijn van de familie al een keer heeft mogen spreken;
• - Dephron patience heeft geleerd;
• - Sir Kalyst blijkt te kunnen lachen;
• - Rob weer een Indiaas ziekenhuis van binnen gezien heeft;
• - Ze bij het bloed afnemen wegwerpspuiten gebruiken;
• - Hij niet zijn streken maar wel zijn vlekken kwijt is;
• - Aline om 5.00 uur een uitbraak uit het jongenshuis heeft gedaan om in te kunnen breken in het meisjeshuis;
• - Er zelfs wat spelletjes van vorig jaar tevoorschijn kwamen;
• - Muriel elke dag dichter bij vertrek naar huis steeds vrolijker wordt;
• - Ze een aanbidder heeft genaamd Sadhja;
• - Ze dit niet grappig vindt;
• - Maar wij wel!
• - De pizza's van domino's bijna net zo lekker zijn als thuis;
• - Ze zelfs Nederlandse Remia mayonaise verkopen, altijd een feest;
• - Er alleen geen friet is;
• - Ze hier alle ballen kei hard oppompen;
• - Niet alle ballen hier tegen kunnen;
• - Aline overweegt in India te blijven wonen;
• - John dan haar echtgenoot uitkiest;
• - Pramila vorig jaar elke dag voor ons gekookt heeft;
• - Wij daar dit jaar pas achterkwamen;
• - Sibu erg zijn best heeft gedaan om beter Engels te spreken;
• - Dat nog redelijk gelukt is ook!
• - We weer beestjes mee naar huis nemen, maar wel minder dan vorig jaar;
• - De kok Engels aan het leren is;
• - Rijst met banaan en suiker het lievelingseten van Aline is in India;
• - We weer vier weken met onze handen gegeten hebben;
• - Tanja het bijwonen van de mis van Father Anthony in het Tamil fijn vindt;
• - De kinderen in het kindertehuis 7 x per dag gezamenlijk bidden;
• - Aline heel de vakantie haar rinkelende indiase enkelbandjes om heeft gehad;
• - We dit jaar 2x zelf gekookt hebben;
• - We blij zijn met jullie meeleven via de site!

Wist je dit niet? Dan weet je het nu!

Filmpje "De zoektocht naar Beessies....."

Klik op http://www.youtube.com/watch?v=6JYHKZvWL3s

De cheque en het geld

De cheque en het geld!

Net als vorig jaar willen we jullie weer graag een idee geven wat we met jullie geld gedaan hebben. We zijn al onze grote en kleine sponsoren heel dankbaar en het minste wat we kunnen doen is aan jullie laten weten wat we ermee gedaan hebben.

Allereerst is er het geld dat ingezameld is door het OLV Lyceum in Breda, de school van Muriel. Daar zamelen de brugklassers altijd geld in voor een goed doel en dit jaar was dat de school in Muttom. Zoals jullie waarschijnlijk al begrepen hebben wordt er hier hard gewerkt aan het oprichten van een English medium school. Dominic is nu bezig met een Europese tour om geld bij elkaar te krijgen en inmiddels zijn ze met de school begonnen in het meisjeshuis. Boven verwachting kregen ze 320 aanmeldingen en op vrijdagmiddag zijn wij naar de school gegaan omdat we daar iets moesten afgeven! We boffen want in verband met het vieren van Independence day, is er feest. Om beurten worden er door kleuters (!) engelse teksten voorgedragen en dansjes gedaan. Heel erg leuk, ook om naar de kinderen te kijken. Het zijn er namelijk wel héél veel en er is altijd iets te zien, een kind die een sok op eet, of eentje die omvalt van de slaap, letterlijk dan, een botsende kleuterdans, kortom volop plezier. Father Anthony is er ook en hij neemt namens de oprichters van de school de cheque in ontvangst. Want namens haar school komt Muriel een cheque van 2000 euro overhandigen voor de school in Muttom, hoeraatje voor de brugklassers van het OLV!!!! We hopen van harte dat het komend schooljaar weer zo'n succes wordt!

Zelf hadden we ook een leuk bedrag van zo'n 1600 euro bij elkaar gespaard en daar hebben we heel veel mee kunnen doen:

• - vervoer naar Baywatch, het waterpretpark;
• - entree aldaar, met eten;
• - een ijsje daar;
• - naar het circus;
• - bij thuiskomst, lekker eten met weer een ijsje!;

Dit alles voor ongeveer 300 euro!!

• - sportartikelen (65 euro)
• - voor alle kinderen een 'buitenspeelpak', oranje (!) shirt met zwarte bies met naam tehuis en hun eigen naam op de rug en zwarte broek ( 250 euro)
• - nieuwe schooluniformen, heel hard nodig......(300-350 euro)
• - films (3 euro...)
• - tussendoor een paar keer fruit (10 euro)
• - foto's van en voor de kinderen (5 euro)
• - een professioneel kopieerapparaat, te gebruiken voor het tehuis en de school.

Dit laatste heeft bij ons wel wat twijfel gegeven, willen we daar geld aan uitgeven, is dat wel voldoende voor de kínderen? Uiteindelijk hebben we in jullie naam besloten van wel. De afspraak is dat eerst de kleding geregeld wordt (de speelkleding wordt nu gemaakt en hopen we morgen nog te zien; de schoolkleding moet nog besteld worden) en dat het bedrag dat nog over is, zo'n 700 euro, besteed gaat worden aan het kopieerapparaat. Met dit bedrag zullen ze het niet helemaal kunnen bekostigen, maar toch wel voor een groot deel.

Kies dus maar uit wat jij gedaan hebt voor de kinderen en hopelijk kun je je er met de verhalen en foto's een beeld van vormen en genieten van jouw bijdrage.

Namens de kinderen: BEDANKT!!

Het strand

Het strand

Het heeft door allerlei omstandigheden even geduurd maar de laatste zaterdag na school (!) is het zover: we gaan naar het strand! Als je ons uitzicht vanaf het balkon ziet lijkt dat ook heel logisch, we kijken op de zee en de wuivende palmen, dus ff gaan. Toch werkt dat niet zo. Het strand hier is een werkgebied. Het ligt er vol met boten, in tegenstelling tot vorig jaar, en er wordt hard gewerkt aan de nieuwe haven, dankzij de plaatselijke weldoener meneer Jeppiaar. Kortom geen strand waar je je neer kunt vlijen op een ligstoel,onder de parasol met een drankje in de hand, maar toch....strand!

De kinderen worden maar 2x per jaar meegenomen, dus een uitje naar het strand is zalig voor ze. Met jongens en meisjes samen lopen we in een kwartiertje gezellig keuvelend naar de zee. Ieder van ons met een kind aan de hand en andere kinderen er ongeduldig omheen omdat ze eigenlijk óók graag je hand vast zouden willen houden. Omdat de kinderen beter Engels spreken en sommige kinderen zich opwerpen als vertaler kan er gepraat worden. Ik hoor dat we vlak langs het huis van de tante van Abisha lopen, dat haar oudere broer nog in Kerela woont en dat zij en haar broer Ronaldo in het kindertehuis wonen en in de vrije weekenden naar deze tante gaan. In hun geval kunnen we het een weeshuis noemen, want zij hebben geen ouders meer. Zowel Abisha als Ronaldo zijn geweldige kinderen, wat is het leven toch hard. Alsof de tante het wist, komen we haar ook nog tegen, ze groet ons stralend en vraagt iets over ons bezoekje aan het strand. Daar aangekomen storten de meeste kinderen zich in het water. We hebben waterballonnen bij ons en Muriel neemt de verdeling op zich. Groot is haar frustratie als even later de zak met nog een groot deel van de ballonnen verdwenen is.......de dorpskinderen die naar ons staan te kijken, onze eigen kinderen....we weten t niet maar jammer is het wel. Niet dat er buiten Muriel iemand last van lijkt te hebben. Er wordt volop gespeeld, gezwommen, geklierd, ballonnen gevuld, gespeeld met de bal, begraven en gerold in het zand.....volop plezier. Dit alles gadegeslagen door de plaatselijke kinderen die bij het uitdelen van het snoep niet te verlegen zijn om een snoepje te komen halen. Waarschijnlijk denken ze dat wij toch het verschil niet zien, nou écht wel! 'Onze' kinderen herken ik inmiddels overal, in elke outfit, ook onder het zand!

Als we terug gaan loopt Shilpa, een slim, lief meisje die goed Engels spreekt, naast me. Ze kletst en laat haar gouden oorbellen zien die ze in haar hand heeft om ze niet kwijt te raken tijdens het zwemmen. Je voelt het al aankomen......ze verliest één van de oorbellen, dat is voor haar een regelrechte ramp. Met Pramila, Venus en nog een meisje blijven we achter om in het zand te zoeken, helaas onbegonnen werk en we hebben ze ook niet terug gevonden. Shilpa is ontroostbaar en ik vind het zo rot voor haar. Kijk, wij halen het niet in ons hoofd om een kind rond te laten lopen met oorbellen van zo'n 100 euro in haar oren terwijl we zelf niet te eten hebben, maar hier moet dat. Onbegrijpelijk voor ons westerlingen, althans voor mij, maar hier krijgen meisjes met 1 jaar gaatjes en daar moeten, hoe arm je ook bent, gouden oorbellen in. En natuurlijk houden we die allemaal aan en andere sieraden om bij zwemmen en dagjes uit, dan moet je toch juist op je mooist zijn! Shilpa haar dag en de komende dagen, weken zijn in ieder geval grondig verpest.....een verdrietig einde van een zeer geslaagd middagje strand.

Filmpje "Dagje uit"

Klik op deze link http://www.youtube.com/watch?v=bbAugQ0ocXs

BEESSIES!!!!!

BEESSIES!!!!!

Kort voor ons vertrek hebben we een snelle inzamelingsactie gehouden van beessies,

de WK-knuffel van een zekere winkel. Dankzij jullie snelle reacties (vooral NN en TR leden bedankt!), hebben we er 190 bij ons en die hebben we gebruikt!

Tussen de thuiskomst van de jongste en de oudste kinderen in, hebben we vele beessies verstopt. Toen de oudsten uit school kwamen kon het spel beginnen!!

Uiteraard hadden ze in de gaten dat wij wat aan het doen waren omdat ze het huis niet meer in mochten, dus de verwachtingen waren hoog gespannen..... Ze kregen de opdracht om een set beessies te verzamelen, bestaande uit 5 oranje of 3 rood/wit/blauw beessies. Dit betekende dat ze onderling moesten ruilen en elkaar helpen. Na een korte uitleg telde Muriel of Aline af en ja.....daar gingen ze! Bij één van de jongens was er zoveel enthousiasme dat hij de plant waar een beessie omheen zat met wortel en al uit de pot trok!!

Als ze een complete set hadden, mochten ze een klein kadootje uitzoeken bij ons op de kamer, variërend van bal tot snoepzakje. Hoe sneller je je set compleet had, hoe eerder je mocht kiezen. Helaas gaf dat uiteindelijk, zowel bij jongens als meisjes, wel wat teleurstelling maar de spanning vooraf, het zoeken en (voor sommigen) de kadootjes, maakten het tot een dol festijn. Wij hebben er in ieder geval veel plezier aan beleefd!

Filmpje: "Wekelijkse schoonmaak"

Iedere week maken de kinderen het huis op hun manier schoon met muziek keihard, galmend door het hele huis (zo gaat dat hier in India, in elk dorp staan grote boxen waar de hele dagkeiharde muziek uitkomt. Je zal er maar naast wonen). Deze keer hoorden we inhetjongenshuis ineens de CD van Muriel die we vorig jaar hadden gegeven en dat moest natuurljk even op de film gezet worden. Het filmpje duurt 6 minuten, maar het is een genot om naar te kijken hoe de jongens hun best doen alles 'schoon' te krijgen. http://www.youtube.com/watch?v=EAoz7trUI8Q

Dagje uit!

Gisteren (zaterdag) was het zover, het dagje uit! Dit mogen we toch wel het hoogtepunt noemen van ons verblijf hier. We wilden er dit jaar minder geld aan uitgeven om ook nog geld over te houden voor iets blijvends wat ze hier kunnen gebruiken, al weten we nu nog niet wat.

Om de luxe tijd van half 9 's morgens zijn we met 3 kleine busjes vertrokken naar zwemparadijs Baywatch in Kanyakumaryi, ongeveer een uurtje rijden. In de busjes is het groot feest, harde muziek en dansen voor zover dat lukt, heerlijk om te zien. Rob en Muriel in de jongensbus, Aline in de meisjesbus en ik in de gemengde bus, volgens mij was het overal heel gezellig. Baywatch is een goed verzorgd speel- en zwemparadijs waar iedereen zich zeer vermaakt. Uiteraard gaan de dames weer volledig gekleed in sudi met sjaal dus, het water in, handig joh! Vervolgens zo ook van de glijbanen, gelukkig gebeuren er geen ongelukken. Veel enthousiaste gezichten en kinderen die graag willen dat we mee doen. Het is gezellig, zonder dat het opdringerig wordt. Aline zei deze week ook al dat de kinderen meer aan ons gewend raken, we kunnen rondlopen zonder dat er meteen kinderen aan je komen hangen. Heel fijn is dat, iedereen meer in zijn gewone doen. Muriel heeft de hele dag een schaduw, genaamd Sahja, bij zich. Hij is het neefje van Dominic en veel in het Childeren's home i.v.m. familieomstandigheden. Hij spreekt behoorlijk Engels en heeft het blijkbaar op zich genomen om Muriel te begeleiden maar of ze daar nou altijd blij mee is........ze laat het gelaten over zich heenkomen. Dan is er natuurlijk onze grote, kleine vriend Sibu. Een heel apart ventje, die zichzelf steeds buiten de groep plaatst. Bij het middageten zit Sibu bij Muriel aan tafel en de jongens praten over de nicknames die ze allemaal hebben. Die van Sibu is 'cd' en blijkbaar vindt hij dat heel vervelend al heb ik begrepen dat de andere namen ook niet lovend zijn. Muriel schrijft zijn naam op en sindsdien is hij boos op haar. Met de nodige inspanning van haar kant komt het uiteindelijk goed, maar Sibu kan ook wel overal een probleem van maken.... Later staat hij in zijn eentje, te dansen in een soort van ‘regendisco' dus dit probleem lijkt weer verholpen.

Na de lunch wordt er nog heerlijk gespeeld en gezwommen tot het tijd is om weer te vertrekken. Op naar het circus!

In een hele grote tent met een kapot tentdoek speelt zich het circus af. Wij hebben ons zitten verbazen, niet zozeer over de leuke, middelmatige acts, maar alles er omheen. Aan de lopende band komen er mannen rond die verkopen, ijs, popcorn, chips, snoepgoed, suikerspin, water, weer ijs, popcorn in zakken enz, het houdt niet op, één groot eetfestijn. Klappen gebeurt blijkbaar nauwelijks hier, dus inmiddels snap ik wel waarom de artiesten ook maar een matig enthousiaste uitstraling hebben...... Zelfs voordat het helemaal afgelopen is verlaten we de tent, dus ook die rare Hollanders zijn er niet meer voor het slotapplaus....

Terug naar Muttom, de sfeer in de bus is inmiddels door de vermoeidheid iets ingekakt. Heel apart is het om dwars door het dorp te rijden waar Father Anthony midden in zijn mis is. Een buitenmis voor honderden mensen. Ik kon de verleiding niet weerstaan om even naar hem te zwaaien toen we pal voor zijn neus langs reden, al was dat blijkbaar verboden in de bus waar Rob in zat. Wie dat nog kon heeft gegeten en vervolgens is er voor de jongens en meisjes apart een film op tv afgespeeld. Ik vermoed dat er niet veel zijn die het einde nog gezien hebben....wij in ieder geval niet want toen lagen we in ons bedje!

Al met al een heel leuk en betaalbaar uitje! Dankzij jullie bijdrage, dus namens ons en alle kinderen, BEDANKT!!!!