Gisteren (zaterdag) was het zover, het dagje uit! Dit mogen we toch wel het hoogtepunt noemen van ons verblijf hier. We wilden er dit jaar minder geld aan uitgeven om ook nog geld over te houden voor iets blijvends wat ze hier kunnen gebruiken, al weten we nu nog niet wat.

Om de luxe tijd van half 9 's morgens zijn we met 3 kleine busjes vertrokken naar zwemparadijs Baywatch in Kanyakumaryi, ongeveer een uurtje rijden. In de busjes is het groot feest, harde muziek en dansen voor zover dat lukt, heerlijk om te zien. Rob en Muriel in de jongensbus, Aline in de meisjesbus en ik in de gemengde bus, volgens mij was het overal heel gezellig. Baywatch is een goed verzorgd speel- en zwemparadijs waar iedereen zich zeer vermaakt. Uiteraard gaan de dames weer volledig gekleed in sudi met sjaal dus, het water in, handig joh! Vervolgens zo ook van de glijbanen, gelukkig gebeuren er geen ongelukken. Veel enthousiaste gezichten en kinderen die graag willen dat we mee doen. Het is gezellig, zonder dat het opdringerig wordt. Aline zei deze week ook al dat de kinderen meer aan ons gewend raken, we kunnen rondlopen zonder dat er meteen kinderen aan je komen hangen. Heel fijn is dat, iedereen meer in zijn gewone doen. Muriel heeft de hele dag een schaduw, genaamd Sahja, bij zich. Hij is het neefje van Dominic en veel in het Childeren's home i.v.m. familieomstandigheden. Hij spreekt behoorlijk Engels en heeft het blijkbaar op zich genomen om Muriel te begeleiden maar of ze daar nou altijd blij mee is........ze laat het gelaten over zich heenkomen. Dan is er natuurlijk onze grote, kleine vriend Sibu. Een heel apart ventje, die zichzelf steeds buiten de groep plaatst. Bij het middageten zit Sibu bij Muriel aan tafel en de jongens praten over de nicknames die ze allemaal hebben. Die van Sibu is 'cd' en blijkbaar vindt hij dat heel vervelend al heb ik begrepen dat de andere namen ook niet lovend zijn. Muriel schrijft zijn naam op en sindsdien is hij boos op haar. Met de nodige inspanning van haar kant komt het uiteindelijk goed, maar Sibu kan ook wel overal een probleem van maken.... Later staat hij in zijn eentje, te dansen in een soort van ‘regendisco' dus dit probleem lijkt weer verholpen.

Na de lunch wordt er nog heerlijk gespeeld en gezwommen tot het tijd is om weer te vertrekken. Op naar het circus!

In een hele grote tent met een kapot tentdoek speelt zich het circus af. Wij hebben ons zitten verbazen, niet zozeer over de leuke, middelmatige acts, maar alles er omheen. Aan de lopende band komen er mannen rond die verkopen, ijs, popcorn, chips, snoepgoed, suikerspin, water, weer ijs, popcorn in zakken enz, het houdt niet op, één groot eetfestijn. Klappen gebeurt blijkbaar nauwelijks hier, dus inmiddels snap ik wel waarom de artiesten ook maar een matig enthousiaste uitstraling hebben...... Zelfs voordat het helemaal afgelopen is verlaten we de tent, dus ook die rare Hollanders zijn er niet meer voor het slotapplaus....

Terug naar Muttom, de sfeer in de bus is inmiddels door de vermoeidheid iets ingekakt. Heel apart is het om dwars door het dorp te rijden waar Father Anthony midden in zijn mis is. Een buitenmis voor honderden mensen. Ik kon de verleiding niet weerstaan om even naar hem te zwaaien toen we pal voor zijn neus langs reden, al was dat blijkbaar verboden in de bus waar Rob in zat. Wie dat nog kon heeft gegeten en vervolgens is er voor de jongens en meisjes apart een film op tv afgespeeld. Ik vermoed dat er niet veel zijn die het einde nog gezien hebben....wij in ieder geval niet want toen lagen we in ons bedje!

Al met al een heel leuk en betaalbaar uitje! Dankzij jullie bijdrage, dus namens ons en alle kinderen, BEDANKT!!!!