De eerste dagen

Als de kinderen uit school komen zijn wij weer op de been. Natuurlijk willen ze aandacht en die krijgen ze! Aline is niet meer bij de meisjes weg te slaan en ze geniet. Rob en Muriel gaan lekker met de jongens voetballen zonder dat de brothers meedoen, daar is Rob blij mee!

's Avonds een welkomsshow, de kinderen treden voor ons op, heerlijk, die koppies is echt genieten. Muriel en Aline gaan pooien, we hebben sokken meegenomen om hier ook poois voor ze te maken. Als je niet weet wat pooien is, het is een soort jongleren, zie foto. Ook bieden we een kalender aan voor het jongens- en meisjeshuis. Father Anthony maakt er een mooi verhaal van...

De eerste nacht slapen we als roosjes en zijn de volgende dag druk bezig onze draai te vinden. Er is een probleem met internet en de stroom die iedere keer uitvalt, vooral Muriel heeft t er moeilijk mee, want geen internet is geen verbinding met vrienden en vooral Jeroen mist ze heel erg. Ondertussen worstelt Rob met de foto's, maar jullie zien, het komt goed! We spreken Dominic nog een paar keer, hij vertrekt naar Europa en komt het tweede weekend van september bij ons logeren. Ook spreken we onverwacht een mevrouw die daar is (er lopen constant mensen in en uit) en het wordt een verwarrend gesprek over haar werk, mij werk en kleding die wij goedkoop bij haar kunnen bestellen .....??? Beiden Engels spreken wil nog niet zeggen dat je elkaar begrijpt.....dat was ik weer even vergeten. 's Avonds tijdens studietijd met Pramila de meisjes doorgesproken. Tenminste 1 meisje is na mijn behandeling erg veranderd in positieve zin. Er zijn er veel weg en geen nieuwe meisjes, dus nog 20 over. Het meisjeshuis is nu voorlopig school geworden, daarom nemen ze geen nieuwe meisjes aan. In dat gebouw zitten nu 320 (!) ukken van 3 en 4 jaar, verdeelt over 10 klassen! Ik heb het nog niet gezien, maar de rest van de familie wel en het is er een drukte van belang! Pramila staat nu overdag voor de klas en na schooltijd vangt ze de kinderen op die er wonen.....er is duidelijk geen arbeidsinspectie hier! Uiteraard doet ze dit niet alleen, maar het lijkt me heel pittig. Het gevolg is wel dat er minder tijd en aandacht is voor de meisjes en uit het verhaal blijkt wel dat sommige kinderen daar last van hebben en minder goed gaan functioneren. Al pratend met Pramila komen de ideeën over een programmaatje met de meiden. We kunnen over anderhalve week pas beginnen want de komende week hebben ze hun eerste 'proefwerkweek' van dit schooljaar en dat is erg belangrijk.

Vanochtend wilden Rob en ik naar Nagercoil. Pramila en Venus bleken ook te gaan, met de bus, en wij wilden wel mee! Dat was echt leuk tussen de lokale bevolking in de bus! Wat een drukte en er is een chauffeur en een kaartjesverkoper die ook het stop- en vertreksignaal fluit. Onze begeleidsters stappen eerder uit en laten ons, zeer tegen hun zin in, alleen verder reizen. Met enige moeite is het gelukt om geld te pinnen, boodschappen te doen en weer thuis te komen; we zijn trots op onszelf.

Ik zit nu te schrijven op het balkonnetje, de kinderen komen uit school, dus speeltijd!