Lieve lezers,

Hier zijn we weer met verhalen uit India!

De reis:

Dinsdag middag half 6 zijn we door Caroline naar Brussel gebracht. We waren lekker op tijd, er stonden geen files; en dus volop tijd om ons te vergapen aan de tax-free winkels. Een goed nachtvlucht naar Abu Dhabi waar we om 7.00 plaatselijke tijd aankwamen.. Even moeten zoeken hoe we het vliegveld af kwamen en ja, we stonden buiten. Daar leek het of je een douchecel binnenstapte waar net gedoucht was! Rob zijn bril meteen beslagen evenals lenzen van foto&video, het was een warme klamme deken. In een taxi (airco!) naar de moskee, waar 't nog héél stil was. Een ongelooflijk groot wit gebouw met bolvormige daken. De man die de jurken uitdeelt is er al en alle vrouwen krijgen een zwarte jurk aan en een zwarte hoofddoek op. Die hoofddoek gaf nogal wat strubbelingen vooral bij Muriel die er héél ongeduldig van werd. Nou, warm was 't toch al dus vooruit maar. Slof, slof, straaltjes langs je rug, beslagen lenzen maar wel prachtig! Zulke mooie ingelegde patronen met halfedelstenen in de vloer en pilaren. De gebedsruimte (met airco!) is een oase om bij te komen. Een andere grote ruimte met prachtige lampen, kleden en versieringen. Helaas geen rondleiding, wat ik wel jammer vond. Als we naar buiten gaan zien we dat het leven hier nu begint, de security mensen hijsen ziek in hun donkerblauwe pakken (idioot in deze sauna!) en gaan naar hun post.

Wij terug naar ingang, leveren met een zwaar hart onze zwarte jurk en hoofddoek in en wachten dan op een toevallige taxi. Tijdens het wachten wordt ons van alles aangeboden, stoelen, parasol, water, supervriendelijk en gastvrij. Als volgende onderdeel staat het Emerald Palace op 't programma, maar na een doorwaakte nacht en hitte kunnen we de moed niet opbrengen en laten we ons naar een supergrote mall brengen. Wat kun je je daar vervelen een hele dag... pfff. Wel airco en bankjes en Muriel shopt lekker bij de ... Zara! Waarvoor ga je ouders naar Abu Dabhi! Leuk om mensen te kijken. Veel ........? en zwart gesluierde vrouwen, sommige niet eens met een ‘brievenbus' of gaan maar gewoon een hele zwarte doek voor hun gezicht! Uiteraard wel mét mobiele telefoon aan 't oor!

Wat een rijkdom. We zien verwende kinderen in een soort binnenkermis en een (lege) ijsbaan! Aline ziet een lift en daarmee gaan we heel hoog in 't gebouw en hebben we een mooi overzicht van Abu Dabhi. Een grote woestijn grenzend aan water waar ze rechte straten en huizenblokken hebben weggezet. Elke palmboom moet heftig beregend worden om te overleven. Na een dag hangen gaan we met een leuke chaffeur uit Bangladesh naar het vliegveld om daar nog te hangen, lezen, suffen, tv kijken, te intenetten en ligstoelen! En dan eindelijk vliegen we naar India!